அடைந்தவர்கட்கெல்லாம் அன்பன்.!

அன்பன் தன்னை* அடைந்தவர்கட்கெல்லாம்
அன்பன்* தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு*
அன்பனாய்* மதுர கவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி* வைகுந்தம் காண்மினே*


எனது  அறிவிற்கு எட்டிய  விளக்கம்.


அன்பனான   மதுரகவியின்  ஆச்சார்யப்பெருமான்  தன்னை அடைந்த அனைவருக்கும்  அன்பன்  ஆன நம்மாழ்வார்மீது அன்பு கொண்டவனான  மதுரகவி  இயற்றிய  பாசுரங்களை  பாடுவோர்பரமபதம்  அடைவார்கள் என நம்பிக்கை கொள்ளலாம்
கடைசி பாசுரத்தில் திருநாடு  வைபவத்தை  வைகுந்தம்  சென்றுவந்த வள்ளலின்  சீடரான  மதுரகவி    அருளி இருப்பதில்  வியப்பென்ன!



ஆழ்வார் அன்பரின் விளக்கம்
தன்னை அடைந்தவர், அடையாதவர் எல்லோரிடத்திலும் அன்புடன் இருப்பவர் எம்பெருமான்(வாத்சல்யம்). எம்பெருமானுக்கு உகப்பாக காரியங்களைச் செய்பவரே அடியார்கள் ஆவர். ஆக எம்பெருமான் உகந்ததைப் பற்ற வேணும் என்றால் அவன் அடியார்களைப் பற்ற வேண்டும். அதனால் அஞ்ஞான இருளைப் போக்குபவரான, எம்பெருமான் மிகவும் உகக்கும் ஆசார்யானையே முதலில் தாமும் முதலில் பற்றி நமக்கும் வழி காட்டுகிறார் ஸ்ரீ மதுரகவிகள். ஏன் என்றால் ப்ராப்திக்கு எல்லையும், புருஷகாரம் செய்பவரும் அவரே. இப்பாசுரங்களைத் தஞ்சமாகப் பற்றுபவருக்கு இடம் திருநாடான திருப்பரமபதம் ஆகும் என்று பூர்த்திஆகிறது இத்திவ்யப்ரபந்தம்

உந்தன் மொய்கழற்கு அன்பையே!

பயன் அன்றாகிலும்* பாங்கல்லர் ஆகிலும்*
செயல் நன்றாகத்* திருத்திப் பணி கொள்வான்*
குயில் நின்றார் பொழில் சூழ்* குருகூர் நம்பி*
முயல்கின்றேன்* உந்தன் மொய்கழற்க்கு அன்பையே*



 எனது  தாழ்மையான விளக்கம்:

பயனில்லாமல்   இருப்பவரையும்  பாங்காய் நடக்கத்தெரியாதவராயினும்  அவர்களின்  காரியங்களைத்திருத்தி  தனக்கு  உகந்த  பணி செய்ய நியமித்துக்கொள்வான்  குயில்  வாழும்  சோலை சூழ்ந்த  குருகூரின் நம்பியே  அன்போடு நான்  உந்தன்   திருவடிதொழுகின்றேன்

இது  இன்னொரு ஆழ்வார் அன்பரின் விளக்கம்.

பிறர் திருந்துவதால் தமக்கு ஒரு பிரயோஜனம் இல்லாமல் இருந்தாலும், அதே போன்று கேட்பவர்களிடத்தில் திருந்தும் மனப்பான்மை இல்லாமல் போனாலும், அவருடைய குணப்பூர்த்தியால் தம்மை அண்டினவர்கள், அண்டாதவர்கள், நாட்டில் உள்ள எல்லோரும் உய்யும் படி எல்லோரையும் திருத்திப் பணிகொள்பவர் சுவாமி நம்மாழ்வார். மேலும் சுவாமி நம்மாழ்வாரைப் பற்றினால் இங்கேயே ஆனந்தம் பெறலாம் என்றும், எம்பெருமானை அடைவதற்கோ தெளிவிசும்பு திருநாட்டுக்கு எழுந்தருள வேண்டும் என்றும், அதுவும் நித்யர்கள் மற்றும் முக்தர்களே அங்கு அனுபவிக்கமுடியும் என்றும், ஆனால் தமக்கோ சுவாமி நம்மாழ்வாரின் திருவடிகளைப் பற்றினவாரே ஆனந்தம் கிடைத்ததையும், அதற்க்கு பிரதி உபகாரம் ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் தடுமாறி அன்பு செய்ய முயலுகிறார்

^^^^^  நாம்  அறியாமல் தவறு செய்துவிட்டால் இந்தப்பாசுரத்தை  இறைவனுக்கு சமர்ப்பணம் செய்து பாடினால்  நம் தவறுகள்  மன்னிக்கப்படும் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள்

அடிமைப்பயன் அன்றே.

மிக்க வேதியர்* வேதத்தின் உட்பொருள்*
நிற்கப் பாடி* என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்*
தக்க சீர்ச்* சடகோபன் என் நம்பிக்கு* ஆட்
புக்க காதல்* அடிமைப் பயன் அன்றே*

வேதத்தின் சாரம் திருவாய்மொழி, திருவாய்மொழி பத்துப்பத்துகளுக்கும் சாரம் பயிலும் சுடரொளி மற்றும் நெடுமாற்க்கடிமைப் பாசுரங்கள். சிறந்த பண்டிதர்களால் ஓதப்படும் வேதசாரமான திருவாய்மொழி திவ்யப் ப்ரபந்தத்தைக் கல்லில் குழியிட்டு நீர் நிறுத்துவதைப் போல, கல் போன்ற தம் மனதைக் கரைத்து அதில் திருவாய்மொழிப் பாசுரங்களை நிறுத்தினார் சுவாமி என்று அருளுகிறார் ஸ்ரீ மதுரகவிகள். அவருக்கு எவ்வளவு மேன்மை சொன்னாலும் அது மிகை ஆகாது என்றும், மேலும் நம்மாழ்வாரின் திருவடிகளில் ஏற்ப்பட்ட பக்தியே, அவருக்கு அடிமையாய் இருந்து கைங்கர்யம் பண்ணும் பிரயோஜனம் கிடைத்தது என்றும் மங்களாசாசனம் பண்ணுகிறார் இப்பாசுரத்தில்

ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர்..

அருள் கொண்டாடும்* அடியவர் இன்புற*
அருளினான்* அவ்வருமறையின் பொருள்*
அருள் கொண்டு* ஆயிரம் இன்தமிழ் பாடினான்*
அருள் கண்டீர்* இவ்வுலகினில் மிக்கதே*



விளக்கம்:

பரம பக்தர்களான அடியவர்கள் இன்புறுவதற்காக, கருணையே வடிவெடுத்தவனான எம்பெருமான், வேதார்த்தங்களை வெளியிட்டுஅருளினான்(வேதமறிந்த அதிகாரிகள் மட்டும் உய்யும் படி ஆயிற்று). இப்படி வேத ரகஸ்யங்களை வெளியிட்டு அருளின எம்பெருமானுடைய கிருபையைக் காட்டிலும், அவனுடைய கிருபையாலே சுவாமி நம்மாழ்வார் திருவாய்மலர்ந்தருளிய அழகிய இனிய தமிழ் மொழியில் அமைந்த திருவாய்மொழியோ அனைவரும் உய்வதற்காக அருளிச்செய்யப்பட்ட பிரபந்தம் ஆன படியாலே, அந்த கிருபை ஒன்று மட்டுமே இவ்வுலகினில் பெரியதாக விளங்குகிறது என்று மங்களாசாசனம் பண்ணுகிறார்

எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்!

கண்டுகொண்டு என்னைகாரிமாறப்பிரான்
பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
ஒண் தமிழ்ச்சடகோபன் அருளையே!


எம்பெருமான் ஆழ்வாரைக் கண்டு கொண்டமைப் போல, ஆழ்வார் தம்மைக் கண்டுகொண்டு தம்மிடம் இருந்த வினைகள் தம்மைத் தொடராமலும், பிறரை அடையச் செய்யாமலும் உருத்தெரியாமல் அழித்தொழிந்தார். அப்படிப்பட்ட சுவாமியின் புகழை எட்டு திக்குகளிலும் பரப்புவேன் என்கிறார் இந்தப்பாசுரத்திலே! குருமீதான அதீத ஈடுபாடு இப்பாசுரத்தில்  விளங்குகிறது

இகழ்வு இலன் காண்மினே!

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
குன்ற மாடத்திருக்குருகூர் நம்பி
என்றும் என்னை இகழ்வு இலன் காண்மினே.

இன்றிலிருந்து  காலத்திற்கும் எம்பிரானாகிய நம்மாழ்வார்   தனது  பெருமையைக்கூறும்  அருளுக்கு என்னைப்பாத்திரமாக்கினான்.  மறுபடி   இகழ்வான  காரியத்தில் எனக்கு ஈடுபாடு வராதபடி  என்னைவைத்திருக்கிறான் குன்றமாடத்திலிருக்கும் குருகூர் நம்பியான  சடகோபன்.

ஆழ்வார் பெருமானின்  கடாட்சம்  தனக்கு இருப்பதால் இழிவென்பது  இல்லை என்கிறார் மதுரகவி.

அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே!

நம்பினேன் பிறர் நன்பொருள்தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன்னெலாம்
செம்பொன் மாடத்திருகுருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே!

இந்தப்பாசுரத்தில்... 




ஸ்ரீ மதுரகவிகள் தம்முடைய குற்றங்களையும், ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் தமக்குச் செய்த மகா உபகாரத்தைப் பற்றியும் சொல்கிறார். குற்றங்கள் ஆவது – பிறருடைய பொருள்களையும், பெண்களையும் நம்பி இருந்தமை. உபகாரம் என்பது ஆழ்வாரிடத்திலே கடாக்ஷம் பெற்றது.

தனது இழிமையைப்பாராமல்  நம்மாழ்வார்  தன்னை அன்பனாய்  நம்பிக்கைக்கு உரியவனாய் ஆக்கியமைக்கு அவருக்கே  தனது கைங்கர்யப்பலனை சித்தித்தமைக்கு மங்களா சாசனம்  பாடுகிறார்.